Kartika Purana 18th Chapter in Telugu | కార్తీక పురాణము 18వ అధ్యాయము

Kartika Purana 18th Chapter in Telugu explains the merits of doing good deeds. It is recited on 18th day of Karthika Masam..

కార్తీక పురాణము 18వ అధ్యాయము

సత్కర్మానుష్ఠాన ఫల ప్రభావము

“ఓ మునిచంద్రా! మీ దర్శనము వలన ధన్యుడనైతిని. సంశయములు తీరునట్లు జ్ఞానోపదేశము చేసితిరి. నేటినుండి మీ శిష్యుడనైతిని. తండ్రి – గురువు – అన్న – దైవము సమస్తము మీరే, నాపూర్వ పుణ్యఫలితమువలనే కదా మీబోటి పుణ్యపురుషుల సాంగత్యము తటస్థించెను. లేనిచో నేను మహాపాపినయి మహారణ్యములో ఒక మొద్దు బారిన చెట్టునైయుండగా, తమ కృపవలననే నాకు మోక్షము కలిగినదికదా! మీ దర్శన భాగ్యము లేనియెడల ఈ కీకారణ్యములో తరతరాలుగా చెట్టురూపమున వుండవలసి నదే కదా! అట్టి నేనెక్కడ! మీ దర్శనభాగ్యమెక్కడ! నాకు సద్గతి యెక్కడ? పుణ్యఫల ప్రదాయియగు యీ కార్తీకమాసమెక్కడ? పాపాత్ముడనగు నేనెక్కడ? ఈ విష్ణ్యాలయమందు ప్రవేశించుటెక్కడ? యివి యన్నియును దైవికమగు ఘటనలు తప్ప మరొకటి కాదు. కాన, నన్ను తమ శిష్యునిగా పరిగ్రహించి సత్కర్మలను మానవుడెట్లు అనుసరించవలయునో, దాని ఫలమెట్టిదో విశదీకరింపు” డని ప్రార్థించెను.

“ఓ ధనలోభా! నీవడిగిన ప్రశ్నలన్నియు మంచివే. అవి అందరికీ వుపయోగార్ధమైనట్టివి కాన, వివరించెదను. శ్రద్ధగా ఆలకింపుము. ప్రతి మనుజుడును ఈశరీరమే సుస్థిరమని నమ్మి జ్ఞానశూన్యుడగుచున్నాడు. ఈ భేదము శరీరమునకేగాని ఆత్మకు లేదు. అట్టి ఆత్మ జ్ఞానము కలుగుటకే సత్కర్మలు చేయవలెనని, సకలశాస్త్రములు ఘోషించుచున్నవి. సత్కర్మ నాచరించి వాటిఫలము పరమేశ్వరార్పిత మొనరించిన జ్ఞానము కలుగును. మానవు డే జాతివాడో, యెటువంటి కర్మలు ఆచరించవలెనో తెలుసుకొని అటువంటివి ఆచరింపవలెను. బ్రాహ్మణుడు అరుణోదయ స్నానము చేయక,సత్కర్మల నాచరించినను వ్యర్ధమగును. అటులనే కార్తీకమాసమందు సూర్యభగవానుడు తులారాశిలో ప్రవేశించుచుండగాను వైశాఖమాసములో సూర్యుడు మేషరాశిలో ప్రవేశించుచుండగాను , మాఘమాసములో సూర్యుడు మకరరాశియందుండగాను అనగా నీమూడు మాసములయందయిననూ తప్పక నదిలో ప్రాతఃకాలస్నానము చేయవలెను. అటుల స్నానము లాచరించి దేవతార్చన చేసినయెడల తప్పక వైకుంఠ ప్రాప్తి కలుగును. సూర్యచంద్రగ్రహణ సమయములందును తదితర పుణ్యదినములయందు, స్నానము చేయవచ్చును. ప్రాతఃకాలమున స్నానము చేసిన మనుజుడు సంధ్యావందనం సూర్యనమస్కారముల చేయవలెను. అట్లు ఆచరించనివాడు కర్మభ్రష్టుడగును. కార్తీకమాసమందు అరుణోదయ స్నానమాచరించినవారికి చతుర్విధ పురుషార్థములు సిద్ధించును. కార్తీకమాసముతో సమానమైన మాసము, వేదములతో సరితూగు శాస్త్రము, గంగా గోదావరీ నదులకు సమానతీర్థములు, బ్రాహ్మలకు సమానమైన జాతియు, భార్యతో సరితూగు సుఖమునూ, ధర్మముతో సమానమైన మిత్రుడునూ, శ్రీహరితో సమానమైన దేవుడునూ లేడని తెలుసుకొనుడు. కార్తీకమాసమందు విద్యుక్తధర్మముగా స్నానాదులు ఆచరించినవారు కోటియాగములు చేసిన ఫలమును పొంది వైకుంఠము నకు పోవుదురు” అని అంగీరసుడు చెప్పగా విని మరల ధనలోభు డిటుల ప్రశ్నించెను.

“ఓ మునిశ్రేష్టా! చాతుర్మాసవ్రతమని చెప్పితిరే! ఏకారణం చేత దాని నాచరించవలెను? ఇదివర కెవ్వరయిన నీవ్రతమును ఆచరించియున్నారా? ఆ వ్రతము యొక్క ఫలితమేమిటి? విధానమెట్టిది? సవిస్తరంగా విశదీకరింపు” డని కోరెను. అందుకు అంగీరసుడిటుల చెప్పెను.

“ఓయీ! వినుము. చాతుర్మాస్యవ్రతమనగా శ్రీమహావిష్ణువు మహాలక్ష్మితో ఆషాఢ శుద్ధ ఏకాదశీ దినమున పాలసముద్రమున శేషుని పానుపుపై శయనించి కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశినాడు నిద్రనుండి లేచును. ఆ నాలుగు మాసములకే చాతుర్మాస్యమని పేరు. అనగా ఆషాఢశుద్ధ ఏకాదశి ‘శయన ఏకాదశి’ అనియు, కార్తీకశుద్ధ ఏకాదశి ‘ఉత్థాన ఏకాదశి’ అనియు, ఈ వ్రతములకు చాతుర్మాస్య వ్రతమనియు పేర్లు. ఈనాలుగు మాసములలో శ్రీహరి ప్రీతికొరకు స్నాన, దాన, జప, తపాది సత్కార్యాలు చేసినచో పూర్ణఫలము కలుగును. ఈ సంగతి శ్రీమహావిష్ణువు వలన తెలిసికొంటిని. కాన,ఆ సంగతులు నీకు తెలియచేయుచున్నాను.”

తొల్లి కృతయుగంబున వైకుంఠమందు గర్రుడగంధర్వాది దేవతలచేత, వేదముల చేత సేవింపబడుచున్న శ్రీమన్నారాయణుడు లక్ష్మీదేవి సమేతుడై సింహాసనమున కూర్చుండియుండగా ఆ సమయమున నారదమహర్షి వచ్చి పద్మనేత్రుండును, చతుర్బాహుండును, కోటిసూర్య ప్రకాశమానుండును అగు శ్రీమన్నారాయణునకు నమస్కరించి ముకుళిత హస్తాలతో నిలబడియుండెను. అంత శ్రీహరి నారదుని ఏమియు తెలియనివానివలె మందహాసముతో నిట్లనెను. ‘నారదా! నీవు క్షేమమేగదా! త్రిలోకసంచారివైన నీకు తెలియని విషయములు లేవు. మహామునుల సత్కర్మానుష్ఠాన ములు యెట్టి విఘ్నములు లేక సాగుచున్నవా? మానవులందరు వారికి విధించబడిన ధర్మముల నాచరించుచున్నారా? ప్రపంచమున నే అరిష్టములు లేక యున్నవి కదా?’ అని కుశలప్రశ్నలడిగెను. అంత నారదుడు శ్రీహరికీ ఆదిలక్ష్మికీ నమస్కరించి “ఓదేవా! ఈ జగంబున నీవెరుగని విషయము లేవియునూ లేవు. అయినను నన్ను వచింపుమనుటచే విన్నవించుచుంటిని. ప్రపంచమున కొందరు మనుష్యులు – మునులుకూడా తమకు విధించిన కర్మలను నిర్వర్తించుట లేదు. వారెట్లు విముక్తులగుదురో యెరుగలేకున్నాను. కొందరు భుజించకూడదనిన పదార్ధములు భుజించుచున్నారు. కొందరు పుణ్యవ్రతములు చేయుచు, అవి పూర్తిగాకమునుపే మధ్యలో మానివేయుచున్నారు. కొందరు సదాచారులుగా, మరికొందరు అహంకార సహితులుగా, పరనిందాపరాయణులుగా జీవించుచున్నారు. అట్టివారిని సత్కృపతో పుణ్యాత్ముల నొనర్చి రక్షింపు” మని ప్రార్థించెను. జగన్నాటక సూత్రధారుడయిన శ్రీమన్నారాయణుడు కలవరపడి లక్ష్మీదేవితో గరుడ గంధర్వాది దేవతలతో వేలకొలది మహర్షులున్న భూలోకానికి వచ్చి, ముసలి బ్రాహ్మణ రూపంతో ఒంటరిగా తిరుగు చుండెను.

ప్రపంచమంతను తనదయాలోకమున వీక్షించి రక్షించుచున్న దామోదరుడు ప్రాణుల భక్తిశ్రద్ధలను పరీక్షించుచుండెను. పుణ్యక్షేత్రములు, పుణ్యనదులు, పుణ్యాశ్రమములు తిరుగుచుండెను. ఆవిధముగాతిరుగుచున్న భగవంతుని గాంచి కొందరు ముసలివాడని యెగతాళి చేయుచుండిరి. కొందరు “యీ ముసలివానితో మనకేమి పని” యని ఊరకుండిరి. కొందరు గర్విష్టులైరి.మరికొందరు కామార్తులై శ్రీహరిని కన్నెత్తియైనను చూడకుండిరి. వీరందరినీ భక్తవత్సలుడగు శ్రీహరిగాంచి “వీరి నెట్లు తరింపజేతునా?” యని ఆలోచించుచు, ముసలి బ్రాహ్మణ రూపమును విడిచి శంఖ,చక్ర,గదా,పద్మ,కౌస్తుభ,వనమాలాద్యలంకారయుతుడై నిజరూపమును ధరించి, లక్ష్మీదేవితోడను, భక్తులతోడను మునిజన ప్రీతికరమగు నైమిశారణ్యమునకు వెడలెను. ఆ వనమందు తపస్సు చేసుకొనుచున్న మునిపుంగవులు స్వయముగా తమ అశ్రమముల కరుదెంచిన సచ్చిదానంద స్వరూపడగు శ్రీమన్నారాయణుని దర్శించి భక్తిశ్రద్ధలతో ప్రణమిల్లి అంజలి ఘటించి ఆదిదైవములగు నా లక్ష్మీనారాయణునినిట్లు స్తోత్రము గావించిరి.

శ్లో|| శాంతాకారం! భుజగశయనం! పద్మనాభం! సురేశం!

విశ్వాకారం! గగన సదృశం! మేఘవర్ణం శుభాంగం!

లక్ష్మీకాంతం! కమలనయనం! యోగిహృద్ద్యానగమ్యం!

వందేవిష్ణుం! భవభయహరం! సర్వలోకైకనాథం. ||

శ్లో|| లక్ష్మీం క్షీరసముద్ర రాజ తనయాం శ్రీరంగ ధామేశ్వరీం

దాసీ భాత సమస్త దేవ వనితాం లోకైక దీపాంకురాం

శ్రీ మన్మంద కటాక్ష లబ్ద విభవ ద్ర్బహ్మేంద్ర గంగాధరాం

త్వాం త్రైలోక్య కుటుంబినీం సరసిజాం వందే ముకుంద ప్రియాం||

ఇట్లు స్కాందపురాణాంతర్గత వశిష్ఠప్రోక్త కార్తీక మాహత్మ్యమందలి అష్టాదశాధ్యాయము పద్దెనిమిదో రోజు పారాయణము సమాప్తము.

Write Your Comment